تبلیغات
تازه نیوز - نه یکی نه دوتا میخورن چهارتا چهارتا

 
 
 
 
 
 
هر چقدر تاریخ باشگاه پرسپولیس را ورق بزنید نظیر آنچه در برهه کنونی بر این باشگاه می گذرد نخواهید یافت. کجا پرسپولیس چنین شکستهای بی وقفه ای را به چشم دیده و کجا این تیم چون بوکسوری ناک اوت شده در گوشه رینگ به خاک و خون کشیده شده بود؟

پرسپولیس تیمی بود که قبل از سوت شروع بازی دو گل از حریف جلو بود و میهمان و میزبان تا چشم باز می کردند باید از شکست می گریختند. یادآوری آن دوران طلایی البته دردی از دردهای بی پایان این روزهای سرخ پوشان دوا نمی کند اما حداقل وخامت اوضاع را بهتر نشان می دهد و تلنگرمان می زند که مدیریت هیاتی ! و بی اصول چه بر سر پرسپولیس آورده است.

در 5 بازی که پرسپولیس به حریفانش نه نگفت شاگردان دایی به اندازه تعداد انگشتان یک دست هم حرکت تاکتیکی و تمرین شده انجام ندادند.(دادند؟) بازی بی هدف و بی رمق تمام آنچه بود که در این 540 دقیقه تحقیرآمیز از پرسپولیس دیدیم.گردش توپ در میان بازیکنان پرسپولیس بد نبود اما برای رسیدن به هدف کافی هم نبود. می خواهم بگویم این تیم به رغم پیش بینی های اولیه ای که انجام شده بود با سرمربیگری دایی هرگز زهرآگین نبود. یعنی بی آزار بود و همه تیم هایی که در بحران بودند برای فرار از قعر جدول لحظه شماری می کردند تا با پرسپولیس دایی رو به رو شوند.انگار نه انگار که این تیم روزی روزگاری یکه تاز لیگ ایران بوده و پرطرفدارترین تیم آسیاست.

دایی اما می خواست که این ویرانه را درست کند، تلاش هم کرد اما او واقعا دست خالی بود و ابزاری نداشت. نه در میدان و نه در خارج از میدان . فارغ از توانایی های فنی دایی، پرسپولیس به دلیل مدیریت ناکارآمد در بازار نقل و انتقالات تهی از شاه مهره های کارگشا بود. نه دفاعی، نه هافبک طراحی و نه فورواردی .

پرسپولیس شیری بود بی یال و کوپال . بازیکنانی که برای این تیم خریده شدند همگی درجه دو بودند و در سطح اول فوتبال این مملکت جایگاهی نداشتند. این شاید بدترین فصل پرسپولیس از این حیث بود. این اوضاع فلاکت بار بوجود نیامد مگر با خود خواهی دایی و سهل انگاری کاشانی در آرایش پرسپولیس.

این تیمی بود که دایی با سلیقه خودش چیده بود.همه دستورات را خودش داده بود .هم اخراج ها و هم خریدها با نظارت مستقیم او انجام شد.در مقوله خریدها دایی می گفت که نفرات اول لیست را نتوانسته اند برای او بخرند اما در مورد اخراج ها چه؟ او مردانی را بنا به دلایل نامعلوم از تیم بیرون گذاشت که نه تنها چیزی کمتر نسبت به خریدهای او نداشتند که گاه از نفرات مورد نظر دایی بهتر هم بودند.او خودش و تیمش را فدای خودخواهی بی توضیح کرد. همین هم بود که در روزهای سیاه گذشته او هرگز نتوانست روح جدیدی با استفاده از تغییر ترکیب و تاکتیک در کالبد تیمش بدمد. ستاره های او شده بودند بادامکی و رضایی و نوروزی و حقیقی و محمد. خب اتکا به چنین بازیکنانی و دلخوش بودن به بازیکنان تعویضی چون منصوری و آرفی و شیری ها نتیجه اش جزآنچه دیدیم که نمی شد.

هری ردنپ روزی در حمله به مورینیو گفته بود که پیروزی بدون تفکر و تاکتیک سخت است و بدون ستاره ها غیرممکن. دایی دستش خالی بود و ستاره ای نداشت که به تیمش شور پیروزی ببخشد. در چنین حالتی اصرار بر ماندن خودکشی است و تا همین جا هم دایی نفس خودش را باماندن بند آورده بود. دایی در دومین سال سیاه مربیگریش با فوتبال خداحافظی کرد تا برود و باز در افکارش تجدید نظر کند و بازگردد. او پس از ناکامی در تیم ملی در عزلت نشینی که گزیده بود رفتار و گفتارش را اصلاح کرد و بازگشت.این بار احتمالا باید در افکار فنی اش هم تجدید نظری جدی کند. او باید سیاست ورزی در مواجهه با ستاره ها و فدراسیون را تمرین کند


  • آخرین ویرایش:-
نظرات()   
   
battlekbnwwpmouz.page.tl
چهارشنبه 18 مرداد 1396 09:49 ق.ظ
These are really great ideas in about blogging.
You have touched some good points here. Any way keep up wrinting.
http://longdock4485.jigsy.com/entries/general/leg-length-discrepancy-shoe-lift
شنبه 14 مرداد 1396 10:19 ق.ظ
Hi there would you mind letting me know which webhost you're utilizing?
I've loaded your blog in 3 different browsers and
I must say this blog loads a lot faster then most.
Can you suggest a good web hosting provider at
a honest price? Many thanks, I appreciate it!
manicure
شنبه 12 فروردین 1396 08:19 ب.ظ
Very nice blog post. I definitely love this website.
Keep it up!
سه شنبه 30 آذر 1389 12:24 ق.ظ
شرم آوره واقعا این پرسپولیس
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر